Vervolg, de belevingen van een vrouw in de duivensport…

Seizoen 2008 nu over de oude duiven…, je zult dan zien dat verdriet en vreugde soms kort bij elkaar liggen.

De oude duiven toko is de verantwoording van Rob. Overdag draag ik de zorg voor de oude duiven maar als Rob thuiskomt van zijn werk neemt hij de taak over en haalt de weduwnaars binnen en laat vervolgens de duivinnen los om te trainen en voert ze later af.

De oude duiven waren behoorlijk onrustig en aangezien ik hier absoluut niet van houd moest dit zo snel mogelijk veranderen.

Vooral de duivinnen waren erg onrustig en vlogen steeds op en af, totaal geen rust op het hok.

Als je het hok binnen kwam dan vlogen ze als gekken tegen je aan, verschrikkelijk is dat. Ik vond het maar krengen, ” ja, het zijn echte vrouwen…” zei Rob.

Door steeds vaker in het hok te komen en tussen de duivinnen te zitten, werden ze al snel een stuk rustiger, gelukkig maar. Daarna waren de doffers aan de beurt, door veel tussen de doffers te zitten en met ze te spelen werden ze al snel handtam, binnen een paar weken zaten de heren op mijn hoofd en schouders. Als je het vervolgens volhoud om ze iedere dag een klein kwartiertje jouw aandacht te geven, dan is het geweldig als je dagelijks het hok in stapt en ziet dat je het vertrouwen van de duiven hebt gewonnen en dat de onrust helemaal is verdwenen.

Tijdens het vliegseizoen kwam ik steeds vroeger op het hok, het was een feest om tussen de duiven te zitten.Dit ging door tot Rob aan me vroeg op welk tijdstip ik eigenlijk naar de duiven ging?

Half twee was mijn antwoord. We hebben toen afgesproken om ons aan de afgesproken tijd van 16.00 uur te houden en dan pas het hok in te gaan. Ik snapte zijn theorie niet, het was toch prachtig zo tussen de duiven. Vervolgens heeft hij me uitgelegd dat zowel de doffers als de duivinnen rust moeten hebben, dat is o.a. de bedoeling van het weduwschap vertelde hij me. Ze zijn dan beter uitgerust en zullen dan vervolgens ook beter trainen en uiteindelijk dus ook beter presteren. Wij spelen namelijk totaal weduwschap, met doffers en duivinnen dus beide  geslachten moeten voldoende rust hebben overdag. Zo zie je maar weer, denk je de duiven meer aandacht te geven door ze te vertroetelen en af en toe een pinda te geven, met de gedachte, “ misschien vliegen ze wel harder”, werkt dit dus volgens Rob juist averechts. Juist door ze te verstoren in hun rustfase, komen ze iets te kort en vliegen ze er dus echt niet harder door! Weer wat geleerd!

De vluchten:

Het vliegseizoen 2008 is begonnen, we spelen voor de kampioenschappen op de Vitesse, Midfond en Na-tour.

We zijn hoopvol gestemd, want we hebben immers veel veranderingen doorgevoerd aan het hok en we hebben veel geïnvesteerd in andere duiven en dan hoop je op verbetering. Het gaat vanaf de eerste vlucht boven verwachting, want er zijn regelmatig vluchten bij waarvan we binnen een paar minuten meer dan de helft thuis hebben en dat is nieuw voor ons. Onze hobby brengt zo de vreugde die je van een hobby mag verwachten. We doen er veel voor en dan wil je ook plezier, ontspanning en lol hebben en dat hebben we op deze manier. Uiteindelijk werden we in 2008 in onze vereniging totaal 4^e op de Vitesse, 2^e op de Midfond en als klap op de vuurpijl ook nog eens 1^e op de natour. We hadden 4 duiven bij de eerste tien as-duiven en bij de ouden geen verliezen.

Dit maakte het seizoen 2008 grotendeels weer goed, zeker na alle teleurstellingen met de jonge duiven.

Benieuwd, of we dit succes kunnen doortrekken naar 2009, wordt vervolgd…….

Groetjes, Jean.

Terug naar columns Jeanney