….Vervolg, de belevingen van een vrouw in de duivensport.

Het is zondag 25 juli, de dag begint lekker relaxed zowel voor ons met een lekker ontbijt buiten op ons terras, als ook voor de oude duiven die gisteren toch behoorlijk hebben moeten werken op de laatste dagfond vlucht vanuit Blois. Zij beginnen de ochtend met een heerlijk verkoelend bad en een uurtje open hok. Voor de doffers en de duivinnen is de dag na een vlucht het moment om te ontstressen, zij mogen dan lekker hun gang gaan en de doffers en duivinnen genieten samen van de geboden vrijheid. Ze hebben het dik verdiend want ze hebben ons een geweldig seizoen gegeven.

De week voorafgaand aan deze vlucht stond er nog bezoekje gepland aan een bekend kweekcentrum in Brummen. Ik was er nog nooit geweest en liet me dan ook graag informeren over hoe zij daar met de duiven bezig zijn. Eenmaal gearriveerd werden we ontvangen door gastheer Rinus, we kregen een rondleiding en mochten meekijken in de speciale kweekhokken waar alleen de absolute toppers in goed verzorgde vipplaatsen gehuisvest zijn. We waren aardig onder de indruk niet alleen van de duiven maar ook van de verhalen die onze gastheer bij iedere duif wist te vertellen. Hij vertelde zijn verhaal met liefde en respect voor de duiven. Mijn aandacht voor de gastheer verzwakte enigszins, niet omdat het me te veel werd maar omdat ik zat te dromen “wat zou het toch mooi zijn om hier als gastvrouw te werken” gewoon de hele dag met duiven omgaan en mensen ontvangen, wat een mooie baan heeft onze gastheer. Ons bezoek aan Brummen had ook een reden, we hebben een kleinkind aangeschaft uit de bekende Tips van Marijke Vink het is een prachtige jonge duif en we hopen het kweekhok hiermee opnieuw versterkt te hebben. Na een goede twee uur keren we voldaan huiswaarts en laten het duivenparadijs achter ons.

Overigens hebben we bij een liefhebber meerdere duiven aangeschaft waar van origine veel koopmanbloed in zit.

De laatste dagfondvlucht vanuit Blois, de tweede jongenduiven vlucht en ons kampioenschap…….

Zaterdag vroeg in de ochtend kijken we op teletekst en zien dat de duiven vanuit Blois om 07:00 uur gelost zijn, over de jonge duiven is nog niets bekend. We staan op en ik merk dat de spanning er al is. We staan voor de laatste dagfond vlucht goed in de diverse kampioenschappen en hopen dat we dit in de laatste vlucht kunnen vasthouden. Naast de dagfond vlucht hadden we ook onze tweede jonge duiven vlucht vanuit St. Job in’t Goor, we hadden er zeven mee. Het duurde even voordat de jongen gelost werden en uiteindelijk om 09:30 uur zijn ze op koers gegaan hopelijk naar huis, vandaag dus dubbele spanning.

We hadden de jongen zo tegen 11.15 uur verwacht, maar het duurde maar en duurde maar. Geen duif in de lucht te zien, maar ineens helemaal vanuit de verkeerde kant komt de eerste jonge duif ons verrassen. Hij lande op het dak van ons huis, waar hij ongeveer drie minuten heeft verzeten. Je zag aan het duifje dat het nerveus was, uiteindelijk heb ik de duif om 11:30 uur kunnen constateren. Het was onze tweede getekende en tien minuten later viel de tweede. Het bleef helaas bij deze twee, uren later en de volgende dag zijn er nog twee bijgekomen en heb ik er vier thuis. Ik hoop nog steeds dat de andere drie ook nog thuiskomen en dat ze niet al te ver van huis zijn weggeslagen.

Overigens was het grappig dat dit tweede duifje door een clubgenoot was aangewezen als tweede getekende, nadat ik de eerst getekende zelf had ingekorfd, zat ik eigenlijk te zoeken naar de tweede getekende, hij adviseerde me om dat ene duifje getekend te zetten en zoals geschreven was het onze tweede duif. Henk nog bedankt hiervoor, je bent een kanjer.

In de vereniging pakte ik een zesde en twaalfde plek van de 30 prijzen. Het was weer een moeizame vlucht voor onze jongen, ook de leden die met alle africhting vluchten hebben meegedaan verspelen nog steeds jongen. Zo hebben we leden die met meer dan dertig jongen zijn begonnen en die er nu nog minder dan tien op het hok hebben. Het lijkt er op dat de verliezen elk jaar toenemen, wie de oorzaak kent en de oplossing weet mag mij bellen.

Dan was er natuurlijk de dagfond vlucht vanuit Blois we hadden negen duiven mee en natuurlijk hadden we de “664” en de “670” getekend gezet. Naarmate de tijd vorderde nam de spanning toe. Mijn zwager Paul, ooit een goede duivenmelker, was ook weer van de partij, hij was jaren geleden een gekend melker in het Apeldoornse, maar heeft om gezondheidsredenen met de sport moeten stoppen. Zaterdags is hij echter altijd van de partij, hij beleeft de thuiskomst dan alsof het zijn eigen duiven zijn. Nadat we een bak verse soep hadden gegeten en hadden genoten van de door Paul meegebrachte zoute haring was de tijd gekomen dat de eerste duiven konden vallen. Om 16:01 uur komt onze eerste, precies uit de goede hoek, het was de “670” ons tweede getekende, we hebben haar direct doorgemeld en het bleek dat we in onze vereniging de derde gemelde waren, ons clubgenoot Chris Aalpoel zat ons met twee duiven voor. Tien minuten later arriveert de “664” en na het melden blijkt hij nog goed voor een zesde plek in de club. In de kring hebben we vier duiven bij de eerste honderd, we zijn tevreden en hebben weer genoten van deze vlucht.

In onze vereniging eindigen we aangewezen op de eerste plaats en onaangewezen worden we tweede, in de kring verwacht ik dat we op beide disciplines bij de eerste vijf eindigen en dat in ons eerste jaar op de dagfond.

Nu het seizoen er deels op zit, geeft het mij ruimte om de nieuwe aanwinsten op de foto te zetten en vervolgens onze website bij te werken. Wordt vervolgd……

Groet, Jeanney

Terug naar columns Jeanney