….Vervolg, de belevingen van een vrouw in de duivensport.

Het is woensdagmorgen 16 februari en de duiven zijn verzorgd, het is een mooie dag met veel zon, echt een dag om er op uit te gaan, een dag om te ontspannen en dat hebben we ook gedaan.

Rob is ’s- Woensdags vrij en we proberen dan altijd even iets anders te doen dan de andere dagen van de week, we verzorgen in de vroege ochtend de duiven en gaan er dan op uit.

Deze dag hebben we een bezoekje gebracht aan Spakenburg.

Rob is een echte voetbalfanaat en wilde graag naar de stadions van Spakenburg en IJsselmeervogels. De twee knusse stadions met de ingang pal tegenover elkaar. Het stadion van Spakenburg in hun clubkleur donkerblauw en pal ernaast het stadion van de IJsselmeervogels in hun clubkleur rood, de bijnamen van beide verenigingen zullen u niet verrassen namelijk de blauwen en de Rooien. Prachtig dat twee verenigingen in zo’n klein dorpje kunnen uitgroeien tot twee topclubs in de topklasse van het zaterdagvoetbal. Het schijnt een ware happening te zijn als beide verenigingen elkaar treffen, het hele dorp is in rep en roer en voetbalfans vanuit de hele regio willen dit meemaken.

De gemeente bestaat uit vier officiële kernen, namelijk Bunschoten, Eemdijk, spakenburg en Zevenhuizen. Zo heeft de kern van Spakenburg ongeveer 3700 inwoners en de kern van Bunschoten 3000 inwoners. Door de aanleg van nieuwbouwwijken zijn Spakenburg en Bunschoten dusdanig aan elkaar gegroeid dat er geen onderscheid meer wordt gemaakt tussen deze twee kernen.

Twee plaatsen met verschillende karakters, Bunschoten aan de zuidkant, een echt boerendorp en Spakenburg een prachtig vissersdorp dat vroeger aan de Zuiderzee lag en nu aan het Eemmeer.

Een goed onderhouden pittoresk dorpje met haar mooie straatjes en huisjes en het gezellige haventje, waar de sloepen, jachten en bootjes nog netjes naast elkaar aangemeerd liggen in de haven.

Dicht bij de haven liggen haar authentieke panden en niet te vergeten de vele viskramen. Sommige inwoners zie je nog rondlopend in de oeroude klederdrachten.

Een wandeling door deze straten heeft ons weer opgeladen met de nodige energie en natuurlijk hebben we genoten van een heerlijk vers gebakken lekkerbekje. Hopelijk blijft het weer mooi en krijgen we een zonovergoten lente dit geeft ons dan op de woensdagen de ruimte om niet met de duiven, werk en studie bezig te zijn maar om her en der in Nederland mooie historische plaatsjes te bezoeken. Want eerlijk gezegd we hebben het wel gehad met de winter.

Het koppelen van de duiven:

Op 29 januari zijn de vlieg en kweekduiven gekoppeld en op één koppel bij de kwekers na heeft het voor weinig problemen gezorgd. Gelukkig maar, ik vind het elk jaar weer spannend en ben weer blij als de koppelingen “gepakt” hebben, dit zorgt gelijk weer voor de nodige rust op de hokken.

Ik denk dat het belangrijk is dat je de duiven op tijd uit elkaar doet in het najaar, zodat de duiven voldoende gedreven zijn als ze hun doffer of duivin voor het komende jaar te zien krijgen.

Dit jaar was bij ons de klik onderling dus direct goed, dit hebben we overigens nog niet eerder meegemaakt, wij denken dan ook dat dit vooral komt omdat we de duiven al in oktober uit elkaar gedaan hebben.

Alle duiven zaten binnen twaalf dagen op eieren en ze waren op één koppel na allemaal bevrucht, we hebben de eieren van de kwekers onder de vliegduiven gelegd.

Als het goed is dan worden de eerste spruiten rond 26 februari geboren en ik verheug me op de komst van de jongen. Het is nog steeds mijn wens om met de jonge duiven het hele vliegprogramma te spelen en een jaar zonder coli en grote verliezen mee te maken, laten we afwachten wat het dit jaar wordt.

Met de 664, onze dagfond kampioensduif liep het weer op een teleurstelling uit, we hebben hem dus op advies van de dierenarts apart op een afdeling geplaatst, genaamd “the Viproom” samen met zijn duivin. Zoals eerder uitgebreid beschreven bevrucht de 664 al twee jaar niet meer. De adviezen die we kregen van de duivendokter hebben we opgevolgd, met de hoop dat hij nu wel zou bevruchten, zijn zaad is immers onderzocht en is prima. Het was helaas weer een teleurstelling, de eieren waren weer schier. We hebben hem nu andere eieren gegeven en we laten dit koppel verder met rust, want ze moeten komend seizoen weer voor ons presteren. Na het vliegseizoen nemen we wel weer contact op met de duivendokter te Hattem en dan zullen we bespreken wat we verder nog kunnen doen. Een duif van 2007 moet toch kunnen bevruchten zou je denken, hebben we eindelijk een topper op het hok, wil hij niet bevruchten en dat is toch wel heel erg jammer vinden wij.

Ook dit jaar moeten onze klokken weer worden aangepast, ze zijn verzameld en liggen nu voor diverse aanpassingen bij de leverancier. Om voor ons onduidelijke redenen moet de software worden aangepast, er wordt gezegd dat mogelijke fraudeurs de huidige software weten te manipuleren. Helaas moeten we zelf voor de kosten opdraaien, met dank dus aan de fraudeurs die zich niet aan de regels kunnen houden met hun oneerlijke fratsen. Hierdoor worden een hoop liefhebbers flink op kosten gejaagd en het zal opnieuw leden gaan kosten. Ik ben er groot voorstander van om fraudeurs veel zwaarder te straffen, zodat de eerlijke liefhebbers niet de dupe worden en door kunnen gaan met onze mooie hobby.

Verder heeft de eerste voorjaarsvergadering plaatsgevonden, de taken zijn verdeeld en laten we samen voor een mooi seizoen gaan. Zo zal ik als vrijwilligster in de vereniging mijn bijdrage blijven leveren en hoop ik dat verder iedereen zijn verantwoordelijkheid oppakt, want vele handen maken licht werk.

Deze week ben ik gebeld door een goede allround liefhebber uit Amersfoort, een paar weken geleden zijn er bij ons wat late jongen opgeschrikt door een roofvogel. Drie van de vier zijn teruggekomen en de vierde kon ik twee weken later ophalen in Amersfoort.

Apeldoorn – Amersfoort een beetje uit de richting lijkt mij.

Ze zeggen dat late jongen vaak domme duiven zijn, het zal wel, ik heb er geen ervaring mee.

We hadden vorig jaar uit onze beste vliegers nog een paar late jongen gekweekt, dit hebben we voor het eerst gedaan en het zal ook de laatste keer zijn. Het is voor ons teveel werk en dan heb je het idee dat je zelf na het seizoen nog geen rust hebt.  Je moet ze namelijk wel veel en goed opleren wil je er het komende seizoen mee kunnen vliegen, maar goed ik heb de duif toch opgehaald en het duifje zag er prima uit. Misschien heeft het ook elders binnen gezeten, wie weet?

Terugkomend op de liefhebber uit Amersfoort, hij is een specialist op de overnachtfond en ze spelen in een combinatie met vader en zoon, ze zijn heel gedreven met hun sport bezig.  Ze hebben een mooie en goed verzorgde kleine accommodatie en ook hebben ze al een aantal keren teletekst gehaald. Klasse mannen, ik wens jullie een goed en een mooi vliegseizoen toe. Bedankt voor de goede zorgen voor ons duifje en de geboden gastvrijheid.

Leuk om zo in contact te komen met een liefhebber die al jaren in de duivensport zit en heel enthousiast over de duivensport praat, prima resultaten heeft geboekt en toch zo behulpzaam blijft, misschien een les voor anderen…?

Wordt vervolgd…..

Groetjes, Jeanney Huisman

Terug naar columns Jeanney