….Vervolg, de belevingen van een vrouw in de duivensport.

Het is alweer een tijdje geleden dat ik een column heb geschreven. Zoals jullie weten verspreidt het NP-Orgaan geen bladen meer, dat betekend voor mij ook dat ik geen maandelijkse columns meer hoef aan te leveren, helaas is daar een einde aangekomen, het is niet anders.

Ik kreeg toch van veel liefhebbers een reactie of een verzoek of ik door wilde gaan met het schrijven. Dat vond ik erg leuk en ik dacht laat ik maar weer eens plaats nemen achter mijn laptop en een stukje schrijven. Ik zal vervolgens maandelijks mijn belevingen blijven schrijven, want ik vind het op de eerste plaats gewoon leuk om te doen en ik houd er leuke contacten aan over.

Mijn columns worden geplaatst op onze eigen website, op de site van Duivenvaria.nl en van Duivenvlucht.nl.

De seizoen start

Het is begin mei, we hebben nu drie Vitesse vluchten vervlogen, deze vluchten hebben niet direct onze voorkeur en eerlijk gezegd vind ik de Vitesse vluchten niet zoveel aan, regelmatig zijn deze vluchten binnen 10 minuten afgelopen.

Het verbaast ons eigenlijk, dat we met grote tevredenheid en voor ons doen goede resultaten het spel meespelen. Zo spelen we op de eerste drie vluchten in de vereniging, twee eerste prijzen en dat nog wel met de jaarlingen die vorig jaar door allerlei omstandigheden amper een jonge duivenvlucht of natour hebben vervlogen. Het zijn ook vooral de jaarlingen die goed af komen vergeleken met vorig jaar en dan zijn het vooral de jaarlingen uit ons eigen kweekhok. Toch moeten we ook constateren dat door het gebrek aan ervaring opgedaan als jonge duif, er enkele bij zijn die het erg moeilijk hebben het zijn dan ook niet direct de makkelijkste vluchten met een redelijke oosten wind en de tweede vlucht al op 215 km afstand Ook verspelen we op de tweede vlucht een inmiddels tweejarige duif die vorig jaar als jaarling nog een eerste speelde in de kring op 2500 duiven.

De verduistering bij de weduwnaars en de duivinnen is afgelopen zondag (8 mei) opgeheven, ze hebben dan vanaf 1 maart verduisterd gezeten. Vanaf nu wordt het zaak om de heren en dames op tijd in forme te krijgen en zoals u weet zijn licht, lucht en warmte hiervoor belangrijke factoren. We willen dat ze vooral op de midfond en de dagfond vluchten laten zien wat ze waard zijn. Overigens gaan de meeste jaarling doffers niet mee op de dagfond vluchten, wij zijn van mening dat vooral de doffers pas als tweejarige toe zijn aan het grote werk. We gaan ze daarom vanaf einde mei splitsen, de jaarlingen gaan dan naar de midfond en de tweejarigen en oudere gaan op de dagfond vluchten mee.

De eerste dagfondvlucht is in onze afdeling op 27 mei vanaf Orléans, ik vind dit echt geweldig om te spelen, wij leven hier echt naar toe, het is voor ons ook een dag om gezellig rond het huis te klussen en veel te kletsen en dan vol spanning te wachten tot de cracks thuis komen.

De Jonge garde van 2011:

Ik tel er 49 in mijn hok, eigenlijk veel te veel voor het nieuwe jonge duiven hokje. Mijn krukje om de duiven te observeren past nog maar net in een hoekje . Dit jaar gaan we voor het eerst de jongen niet meer verduisteren eens kijken hoe dat uitpakt. Twee jaar achter elkaar wilde het gewoon niet vlotten met de verduisterende jongen. Tot mijn grote verdriet heb ik beide jaren amper op de jonge duiven vluchten kunnen spelen. Of ze waren niet lekker met veel coli verschijnselen of er was al direct een rampvlucht waardoor soms 60% van de jongen verspeeld werden, overigens geld dit laatste niet alleen voor ons.

Dit jaar wilde ik het allemaal anders doen, we hebben de kwekers verplaatst naar het hok waar de jongen de vorige jaren zaten en hebben de jonge duiven vervolgens overigens na wat aanpassingen op het oude kweekhok geplaatst. Ik had het gevoel dat dit hok beter was , het klimaat voelt beter aan en het is er lichter en veel droger, als ik het hok instap kan ik er bij wijze van spreken uren in blijven.

Ik heb mijn zin doorgezet, Rob heeft dus het oude kweekhok omgetoverd in een prachtig jongenhok. Hij heeft het aangepast zoals ik het wilde met een ren aan de voorkant en in die ren heeft hij een bak gemaakt voorzien van tralies met aan de buitenkant een drinkgoot. De jongen moeten via de bak naar de drinkgoot. Het werkt perfect en dan merk je dat jonge duiven snel leren.

Dagelijks gaan de jongen tegen een uur of zes los en in het begin was het wat rond koekeloeren en slenteren ze zaten meestal op het dak van het duivenhok of van de veranda.

Nu zijn we een aantal weken verder en vliegen ze heel ongecontroleerd kris kras door elkaar, je houdt je hart vast en verbaast je telkens weer dat het allemaal goed gaat.

Gisteren en dat was 10 mei vlogen ze ook zo mooi met z’n allen rond het hok en ben ik even met Baco (onze hond) gaan wandelen. Rob was intussen thuis gekomen van zijn werk en zag dat er een goede 20 op het duivenhok zaten, de grote koppel had zich blijkbaar gesplitst en het grootste gedeelte was nergens te zien.

De roofvogel denk je dan snel, maar dat kon volgens Rob niet want dan hadden de andere duifjes, die wel thuis waren gebleven er niet zo rustig bij gezeten. In het begin bleef ik nog wel aardig kalm, maar na een goede drie kwartier begon ik me toch echt veel zorgen te maken, zou het nu dan weer mis gaan…? Precies na een uur kwamen ze ineens als één grote koppel terug alsof er niets aan de hand was. Blijkbaar is hun eerste trektocht goed bevallen en hoef ik me voorlopig dus geen zorgen meer te maken. Ik heb de indruk dat ze goed gezond zijn en we zullen ze over een paar weken niet meer alleen meer in de avonduren los laten, maar het tijdstip van loslaten zal steeds meer naar de ochtend verschuiven. Uiteindelijk wil ik ze na de weduwnaars, om een uur of 7:30 uur los laten.

Veel succes de komende weken. Wordt vervolgd…..

Groetjes, Jeanney

Terug naar columns Jeanney